ما ايرانيان در ميهن خود غريب هستيم براي اين که آن را نمي شناسيم و اطلاعات ما راجب وطنمان از حدود چند تاريخ کلاسيک که ناقص است تجاوز نمي کند .وقتي به تاريخ مي رسيم و مي خواهيم چيزي بفهميم فترت هاي بزرگ به وجود ميآيد في المثل به جاي دوره سلطنت پادشاهان اشکاني که چند قرن طول کشيده يک مغاک عظيم به وجود امده که چيزي در ان ديده نميشود در صورتي که ان پادشاهان بزرگ که همه ايراني بودند از مشرق تا مغرب حکومت مي کردند و مي توانستند ارتش هاي 300000 نفري بسيج کنند و بعضي فکر مي کنند آنها از تاتار مي باشند تواريخي که ما مي خوانيم مانند کالبد مرده تاريخ است به همين جهت کسي علاقه به خواندن انها ندارد مگر کساني که آن را تدريس مي کنند به مناسبت حرفه خود مجبورند آن را بخوانند

در تواريخي که دست ما مي باشد اثري از اکتشافات 40 سال اخير نمي توان يافت در صورتي که تنها از تخت جمشيد 16000 کتيبه به دست امده و اين اکتشافات تاريخي (در ايران) در دنياي علم ولوله به وجود آورده چون آشکار شده سهم ملت ايران از تمدن جهان قدري است که بدون اغراق و خودپرستي بايد بگوييم در ان زمان دنيا هرچه داشت از ايران داشت و اين را بايد به ايرانيان گفت تا تصور نکنند ما رهين تمدن مغرب زمين بوديم



زنده ياد ذبيح الله منصوري

من يک ايرانيم به ايراني بودن خودم افتخار مي کنم سرزمين من سرزمين دلاوران است من عاشق اين خاکم خاکي که هنوز استوار و پابرجاست

خاک دلاور پروري که ازآن کورش ها داريوش ها لطفعلي ها و امير کبيرها و مصدق ها و امثال آنهاقدعلم کرده اند

سرزميني که روزي مردمش مظهر عدالت بودند مظهر پاکي
شاید باز هم آن دوران با شکوه تکرار شود

نوشته شده در ۱۳۸٤/۱٢/٢٦ساعت ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ توسط مژگان و یاسمن ایرانی نظرات () |