بر این باورم که عشق چیزی است که در وجود انسان ها ثابت باقی مانده هزاران سال است که آدمیانی در این جهان پهناور زندگی می کنند بعضی فرمانروا بعضی برده بعضی فرمانبردار از هر قشری از هر رنگی سفید سیاه و در همه ی آنها یک چیز ثابت بوده است و آن عشقی است که در وجود همه ریشه دوانده و رشد کرده است
اکنون که به گذشته ها فکر می کنم تواریخ را می خوانم میبینم که یک چیز دیگر هم از همان آغاز در وجود انسان ها استوار باقی مانده است "جنگ و میل به جنگیدن" از همان اول انسانها برای حفظ جان خود و خانواده خود می جنگیدند ولی در هر جنگی باز هم عشقی جاری بود چون آنها برای خانواده و محل سکونتشان می جنگیدند برای عشق به زندگی و زنده بودن ولی اکنون چی ؟
آقای بوش شما برای چه می جنگید وقتی عراقی ها و افغان ها را با قساوت از کشورشان راندی نا جوانمردانه انها را اعم از زن و مرد پیر و جوان کشتی انگیزه ات چه بود (جز قدرت طلبی جز جنون استعمار ؟)
کاش میشد گفت که برای وطن پرستی این کار را می کنی کاش میشد حداقل باور کرد که از روی لزوم جنگیدی و خواهی جنگید...
ولی تو جنون جهان خواری داری تویی که چشم بر اشک های مردم بستی تویی که با سرنوشت ملل به راحتی بازی می کنی برای اینکه اثبات کنی ابر قدرتی ؟!!اثبات کنی آدم بزرگی هستی؟ آدم بزرگ به معنای آدم خوب نیست .انسان بزرگ یعنی کسی که کار بزرگی انجام بده آدم کشی کار بزرگی نیست پس تو نه خوب هستی نه بزرگ !
"هیتلر چه شد ؟ هیتلر که یهودی ها را همچون موش هایی در گله گله ی آتش های اردوگاه سوزاند هیتلر که کشورها را در آتش استبداد ونژاد پرستی خود سوزاند حالا چه ازش باقی مانده جز لکه ننگی که بر تاریخ آلمان بر جای نهاده است.
"آیشمن" کسی که متصدی کوره های آدم سوزی بود جه حرفی برای گفتن دارد ؟ چه نام نیکی از خود به جای گذاشته است ؟
"سالازار" موناخیم بگین" همه هیچ شدند برای قدرت جنگیدند و به پوچی رسیدند در خاک غنودند بی انکه نام خوبی بر جای بگذارند و فقط و فقط نفرت جهانیان یاد آنها را زنده می کند
حیف که انسانها این را نمی فهمند مگر در دو حالت یکی اینکه قدرتی نداشته باشد و دیگری اینکه از قدرت به هیچ برسد که خیلی دیره
امروز بعد از دیدن یه صحنه هایی تصمیم به نوشتن این گرفتم حداقل قلب خودم آروم میشه وگرنه این قدرتمندا هیچ وقت اینا رو نمی فهمن ...تا بوده همین بوده قدرت آدمو فاسد می کنه اونایی که فاسد نمیشن طراز نوینند میشه به اونا گفت انسان والا
به امید روزای بهتر
مژگان

نوشته شده در ۱۳۸٥/۳/۱٠ساعت ۳:٢٧ ‎ب.ظ توسط مژگان و یاسمن ایرانی نظرات () |