ابوموسی هرمزان را همراه با 300 نفر به به مدینه نزد عمر فرستاد ! او را به مسجد بردند تا عمر را ببیند.عمر در مسجد خوابیده بود.هرمزان پرسید امیر المومنین کو ؟ گفتند همین است که خوابیده !در داستانها آورده اند که چون عمر خواست هرمزان را بکشد آب خواست بیاوردند آنگاه از عمر خواست که تا آن آب را ننوشد او را نکشد و عمر پذیرفت و هرمزان آب را به زمین ریخت و عمر به ناچار از کشتنش در گذشت ! روایت دوم که بیشتر به حقیقت نزدیک است این است که هرمزان به همراه 80 نفر اسیر شده بود و نزد عمر برای آن 80 نفر بخشایش خواست ولی حرفی از خود نزد و عمر تحت تاثیر قرار گرفت و او را به خاطر جوانمری اش امان داد.
به هر حال بعد از آن که ابوموسی شهر را گرفت و غنیمت زیادی به دست آورد بلاد خوزستان و فارس را جولانگاه خود کرد و در طی یک سال مهرگان کدک و صمیره و استخر و ارجان را نیز گرفتند.
آخرین نبرد
یزدگرد از مدائن گریخت در حالی که فکر می کرد اعراب به سواد راضی می شوند و قصد گرفتن جبال را ندارند.اما محاصره شوش و پیشروی به جانب اصفهان او را متوجه اشتباهش کرد !
از این رو به گوشه و کنار ایران به سرداران نامه نوشت و درخواست کمک کرد.سرداران دیگر بیمی از شاه نداشتند ولی چون خطر اعراب در میان بود خواسته شاه بخت برگشته را ایجاب کردند.از کناره خزر تا دریای هند و از جیحون تا دریای فارس از هرجا سپاهی گرد امد و نزدیک همدان سپاهی نزدیک 150000 تن جمع گشت .فرمانده این سپاه فیروزان بود سپاهی به این بزرگی می خواست از راه حلوان به جانب کوفه که لشگر گاه اعراب بود برود.وضع عرب شخت بود و کوفه و بصره در معرض خطر بود
عمار بن یاسر سردار عرب نامه به مدینه نوشت و عمر بعد از خواندن نامه به بالای منبر رفته و از پیروزی های خود بر ایرانیان برای مردم صحبت کرد و در آخر گفت که ایرانیان سپاه ایجاد کردهاند که اسلام و نور الهی را از بین ببرند و اهالی طوس طبرستان دماوند و گرگان و ری و اصفهان و قم و همدان و ماهین و ماسبذان این سپاه را ایجاد کرده و متحدند اگر کمکی و رایی دارید بگویید که ما ان را اجرا کنیم
طلحه گفت:ای امیر رای ما رای توست و عثمان گفت ای امیر به شام و یمن و بصره نامه بنویس و سپاه جمع کن و با ایرانیان مقابله کنوعمر نظر علی بن ابیطالب را پرسید و او گفت که به سپاه شام و عمان و دیگر شهرها بنویس تا در جای خود اماده باشند و هر کدام یک سوم سپاه خود را برایت بفرستند و عمر چنین کرد
آنگاه عمر نعمان بن مقرن را که از یاران پیامبر و از سواران عرب بود و در این هتگام در کسکر عامل خراج بود به عنوان فرمانده مشخص کرد و گفت در صورت مرگ نعمان حذیفه بن الیمان فرمانده است و در صورت کشته شدن او فرمانده جریر بن عبدالله است.ابوموسی در این هنگام بصره بود با سپاهش به بصره رفت و نعمان نیز امد و سپاه از هر سو جمع شد و همه راه نهاوند پیش گرفتند
فتح نهاوند
سپاه ایران نیز به سرداری فیروزان یا مردان شاه ساز و برگ بسیار فراهم کرده بودند.دو لشکر نزدیک نهاوند خیمه زدند و چند روزی صبر کردند چون ایرانیان جنگ را شروع نمی کردند و مدام برایشان کمک می آمد اعراب به هراس افتادند.سران عرب شورا تشکیل دادند و چاره دیدند که شایعی کنند خلیفه مسلمین در گذشته و سپاه باید به مدینه بر گردد .چنین کردند و اهنگ بازگشت کردند ایرانیان از سنگرها بیرون آمدند تا اعراب را دنبال کنند و به این منظور پراکنده شدند تازیان از فرصت استفاده کردند و برگشتند و جنگی سخت در گرفت و چند روز طول کشید و هر دو سپاه کشته های زیادی دادند.سرانجام سپاه ایران شکست خورد و فرار کردو نهاوند به دست اعراب افتاد و از آنجا راه همدان و آذربایجان را پیش گرفتند و دیگر ایرانیان یارای مقاومت نداشتند.فتح نهاوند درذ واقع راه تصرف تمام ایران را به روی اعراب گشودو این آخرین مقاومت منظم بود که دولت ساسانی در برابر تازیان از خود نشان داد.از آن پس دیگر نه دولتی در کار بود نه کشوری .همه چیز به دست اراب افتاده بود.سال بعد همدان و کاشان و اصفهان و استخر نیز به دست اعراب افتاد و یزدگرد از فارس به کرمان و از آنجا به سیستان رفت و سرانجام در مرو اسکان گزید
در فتح نهاوند آخرین گنجهای خسروانی نیز به دست اعراب افتاد .همه چیز و همه جا در دست اعراب بود از این رو اعراب این پیروزی را فتح الفتوح می خوانند
پایان

دوستان عزیزم از اینکه همراهی کردین و مطالبو دنبال کردین ممنونم ! من می خواستم که این مطلبو ادامه بدم ولی می دونم که براتون خسته کننده شده و بهتره که در اینجا این مطلب رو تموم کنم
سخن از حمله اعراب زیاده درسته که اعراب ایران رو گرفتند ولی مردم دو قرن جنگیدند با فراموشی زبانشان جنگیدند با از بین رفتن تمدن و فرهنگشون جنگیدند . از هویت خودشون دفاع کردند
افراد زیادی قیام کردند از جمله ابو مسلم که گروه سیاه جامگان را تشکیل داد.بهافرید که پیروی راه ابومسلم شد و او هم قیام کرد.سنباد و ....
در آخر منابع را ذکر می کنم .دو قرن سکوت از دکتر عبدالحسین زرین کوب و تاریخ ده هزار ساله ایران


مژگان

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱/٢٩ساعت ٢:۱٥ ‎ب.ظ توسط مژگان و یاسمن ایرانی نظرات () |